وقتی همه خواب بودند او بیدار بود و حالا رفت که بخوابد برای همیشه, او و امثال او مایه عزت و برکت هر سرزمین اند, و حالا که رفت...
قطره اشکی ماند برای ما و حسرتی بر دل.
حسرت برای اینکه هنوز من و تو و دیگر هموطنان به درستی نمی شناسیم آن هایی را که باید, و به همین دلیل راه های پیشتر رفته و خطاهای گذشته را مرتب تکرار می کنیم و درجا می زنیم...
و حسرت برای اینکه هنوز برای نوشتن از مردان شریف و شجاع باید شجاعت داشته باشی و بی باکی.
آقای مهندس عزت اله سحابی, ایران فردایت تعطیل شد, اما امیدوارم فردای ایران آن فرداهای پرامید و نشاطی باشد که همه می خواسته ایم...انشاءاله